Ola, Ola.

De dingen lopen hier langzaam aan tegen het einde. Final Exams, end papers en dat soort ongein staan voor de deur. By the way, ik had de volle 100% voor mijn paper voor Crime Films and Society, deze ging over een criminlogische theorie toegepast op drie crime films. Was leuk om te doen, leuk werk en vond zelf ook dat ik er goed mee bezig was. Volle score altijd gunstig!

Nu nog 2 papers, 3 examens en dan zit het avontuur bij Northeastern erop. Ongelovelijk hoe snel dat dan is gegaan, heb soms het gevoel dat ik er pas net ben, alhoewel het aan de andere kant vaal al zo vertrouwd voelt. Ik zoef over de campus, weet waar ik de beste broodjes (lees: de enige niet moddervette) broodjes kan verkrijgen, waar de minst drukke computers zijn en bijna veilloos de weg door de ondergrondse tunnel die onder het hele terrein loopt, etc etc. Van mij had het leerproces hier wel langer mogen duren, hoor. Ik geniet van de lessen en het onderwijs -alhoewel ik dat in Nederland ook altijd heb gedaan. Er zijn natuurlijk ook weer andere (leuke) zaken die gaan volgen. Rust bijvoorbeeld, niet constant boeken verslijten, eelt kweken op de vingertoppen van de papers en uitslapen doordeweeks...Daarbij heb ik erg zin in dat mijn vader, marjon en Pien naar Boston komen de 26e van april! Tyas de tourgids, heb al leuke plannetjes in het hoofd. Walvissen kijken op zee bijvoorbeeld, klinkt goed nietwaar? Na hun bezoek ga ik naar Canada voor een paar dagen om een toeristenvisum te verkrijgen (hopen dat dit lukt...) en daarna vlieg ik naar Miami om daar een weekje te verblijven, dan naar Los Angeles voor een klein maandje. Rondreizen naar San Fransisco, Las Vegas, Rocky Mountains en de Grand canyon! Allemaal te gek natuurlijk. Veel zin in, zoals u zult begrijpen.

Woensdag naar de NBA basketbalwedstrijd van de Celtics geweest. Vet! Echt supergaaf.

De sfeer die gecreerd wordt in zo een stadium, heel bijzonder. Er zijn bij Amerikaanse sportwedstrijden ook altijd alleen thuisfans in principe, geen gedeelte gereserveerd voor fans van de bezoekende club. Dus de vijandigheid, zoals wij dat kennen rondom soccer, is hier totaal niet aan de orde. En dat is heerlijk. Met zijn allen een groot feest maken, dat is de bedoeling. Op grote schermen wordt jou opgedragen wat je wanneer moet reopen. D-fense! Let's Go Celtics. Soort massaal karaoke zeg maar. Heel gemaakt, maar weet je wat? Wel heel gezellig. Iedereen doet mij, iedereen juicht, schreeuwt, bidt en leeft gigantisch mee. Mooi is ook, in het midden hangen grote schermen en tijdens rustmomenten, en dat zijn er veel in Amerikaanse sportevenementen (time outs, eind van het kwart, half-time, referee overleg, noem maar op), zijn mensen uit het publiek te zien op deze grote schermen. En volgens mij is voor mensen de avond geslaagd wanneer zij op het scherm zijn geweest deze avond, onafhankelijk van of jouw team gewonnen heeft. Mensen beginnen te dansen, zwaaien, allerlei gekkigheid wordt uitgehaald, maar pas zodra ze op het scherm te zien zijn. Ongelovelijk, tot een tikkelte achterlijk. Maar wederom, het halt wel de sfeer gigantisch op, iedereen die moet lachen om elkaar=sfeer verhogend. De wedstrijd was bloedstollend spannend, met een dubbele overtime en de winst, met een verschil van 2 punten- laatste schot gemaakt met 2.4 seconden op de klok, film material spannend! Wil kijken of we nog naar een wedstrijd kunnen, maar het playoff seizoen is bijna begonnen, en dat maakt het a lastiger om aan tickets te komen, b zaakt het geheel een stuk duurder. Moeten dus nog even kijken hoe of wat. Ben er in ieder geval geweest, in mijn Celtic shirt uiteraad...